Videonacht - Zaterdag 12 september, deur open: 20.00 uur

Voor de derde keer organiseert Petersburg Project Space een avond met live audio visuele performances, een spannende mix van analoog en elektronisch werk. De videonacht is het slot van de videozomer, en de start van het nieuwe seizoen in Petersburg.
Roland Hendriks speelt Sonatas and Interludes for prepared piano van John Cage, en recent werk van Martijn van Boven en Gert-Jan Prins.

--

Pianist Roland Hendriks (1963) zal zaterdagavond de Sonatas & Interludes van de Amerikaanse componist John Cage (1912- 1992) ten gehore brengen. Hendriks volgde na zijn muziekstudie de Masterclasses die Cage in 1988 aan het Haags conservatorium en in het centrum voor nieuwe muziek te Middelburg gaf.
De 'Sonatas and Interludes' vormen het meest omvangrijke werk dat Cage geschreven heeft voor de prepared piano. Door hout, bamboe, schroeven en ander materialen tussen de snaren aan te brengen, ontstaat er een exotische klank die sterk verwant is met de Indonesische gamelanorkesten. Vormelijk verwijst zijn muziek echter overduidelijk naar de klassieke, westerse muziektraditie met duidelijke en terugkerende melodielijnen en harmonieën.
Dit laatst is zeker het geval in de Sonata XII die eenvoudigweg bestaat uit twee delen die herhaald worden (AABB). Door de specifieke klank van de prepared piano worden deze referenties enigszins verdoezeld, maar niet zodanig dat ze moeilijk traceerbaar zouden worden.
Cage werkte van februari 1946 tot maart 1948 aan de 'Sonatas and Interludes'. De eerste stukken van het werk werden in 1946 voorgesteld door de pianist Maro Ajemian, aan wie ze ook opgedragen waren.



Shadow Shift (2009) van Martijn van Boven
| length 18′ | format Live performance | black & white | audio 5.1 surround sound 
In een totaal schijnbare lege audiovisuele ruimte ontwaart de toeschouwer schaduwen, contouren, sporen en reflecties van  gefragmenteerde beeld en geluidsobjecten. In Shadow Shift wordt in zes delen de veranderende  positie van de toeschouwer in een immersief digitaal landschap uiteengezet. Daarbij is de verandering van het perspectief in de harde 'cut' waarneembaar. Alleen is de pure gewaarwording van deze perspectief shift door de ondoordringbare esthetiek van het witte beeld en de compacte soundscape voor de toeschouwer lastig te ontwaren. Shadow Shift baseert zich op de laatste deel van Van Boven's film "A Thousand Scapes" waarbij de defragmentatie van beeld en geluidsruimtes centraal staat. In Shadow Shift ziet met schaduw versies van mogelijk films. 


Martijn van Boven - Shadow Shift

Gert-Jan Prins staat sinds 20 jaar bekend als een van de meest uitdagende Nederlandse geluidskunstenaars. Als autodidact spoort hij de sonische en muzikale kwaliteiten van elektronische ‘noise’ op.
Prins legt in zijn werk verbanden met zowel de huidige elektronische clubcultuur, waarin hij een bijzonder radicale positie inneemt met betrekking tot het onderzoeken van elektronisch geluid en zijn relatie met het visuele, als 
met de performance- en machinekunst uit de jaren tachtig, de de erfenis van de industriële samenleving omsmolt tot bedreigende, soms ook sublieme ontmoetingen met de technologie.